"Everyone is a genius. But if you judge a fish on its ability to climb a tree, it will live its whole life believing that it is stupid." – Albert Einstein

Het effect van vooroordelen op een droomleven

Door: Heidi van Kampen -


Wat frustreert je het meest in deze wereld?

...is de vraag die ik voorgeschoteld krijg op de eerste schrijf dag van de blog challenge. Het doel is vooral dat je erachter komt welk verschil jij in de wereld wilt maken.

Nu dacht ik te starten met een paar regels en dan 1 blog te maken van alle dagen van de blog challenge, maar bij nader inzien bleek dit geen goed plan. De vragen zijn het meer dan waard om aparte blogs over te schrijven, dus hier gaan we dan, met mijn antwoord op deze vraag:

Vooroordelen en in hokjes denken

Ja, vooroordelen en in hokjes denken, ofwel:

Meningen die niet gebaseerd zijn op feitelijke kennis, maar op een veronderstelling, vaak gebaseerd op bepaalde eigenschappen van (een groep) mensen en meestal negatief.

Wat kan ik me daar ontzettend aan ergeren! Al zo lang als ik me kan herinneren voel ik hier een enorme aversie tegen, maar hier later meer over.

Vooroordelen en in hokjes denken is namelijk niet alleen maar iets negatiefs.

Hokjes gebruiken om te overleven

Mensen hebben van nature de eigenschap om zaken in te delen, te categoriseren. Dit hebben we ook nodig om überhaupt te kunnen overleven. Door op basis van bepaalde kenmerken te categoriseren zijn we in staat snel te kunnen bepalen of iets wel of niet gevaarlijk is.

In hokjes denken doen we dus allemaal. Het zorgt voor orde in de grote hoeveelheden informatie die we continu te verwerken krijgen.

We passen dit ook op mensen toe, soms heel terecht en positief (om te “overleven”), soms voor vermaak (denk aan cabaretiers), maar soms ook met (niet altijd bewust) negatieve gevolgen voor een ander.

Want ik ben beter dan jij!

Een kleine blik terug in mijn verleden brengt me bij mijn vroegste herinnering aan deze frustratie aan vooroordelen.

Ik ben binnen een christelijke gemeenschap opgevoed en vroeger gingen wij elke zondag naar de kerk. Van deze periode heb ik ontzettend veel geleerd en heeft mij zeker geholpen respect te hebben voor andere en anders denkende mensen. Dit ondanks dat ik rond mijn 18de  afscheid genomen heb van het christelijk geloof, dit omdat ik al een aantal jaren heel anders dacht over een aantal zaken.

Aan 1 ding heb ik nooit kunnen wennen: Dat er vanuit wordt gegaan dat “wij” (die tot dit geloof behoorden) beter zijn dan “zij” (mensen die hier niet toe behoorden). Dat “wij” een bevoorrechte positie hadden en dat we vooral moesten zorgen dat “zij” “wij” werden.

Toen niet, en nu nog steeds niet, geloof ik dat iemand op basis van geloofsovertuiging, geslacht, afkomst, opleidingsniveau, uiterlijk of wat dan ook, een “beter” mens is dan iemand anders. Of het nu gaat over wel of niet in de hemel terecht komen of over iets anders.

Niemand vindt het leuk om als “minder” gezien te worden. Volgens mij creëer je dan juist afstand in plaats van betrokkenheid. Ik zou willen voorstellen: laat maar gewoon zien wat jouw geloofsovertuiging (of andere keuzes in je leven) voor jou doen, wees een voorbeeld, behandel anderen als gelijken en heb respect voor een ieder zijn keuzes.

Hmm, iets zegt me dat dit soort dingen toch ook terug te vinden zijn in de religieuze boeken...

Maar, ondanks dat iedereen waarschijnlijk zo een aantal negatieve gevolgen kan afleiden uit bovenstaande, wil ik er één heel specifiek uithalen die ik vaak tegenkom in het dagelijks leven en waar ik ontzettend verdrietig van word.

Jouw hokjes gedachte beperkt ook de ander!

Jouw vooroordelen kunnen het leven van een ander beperken.

Door iemand in een hokje te stoppen, een bepaald label op te plakken of te bevooroordelen, kunnen bij deze persoon negatieve gedachten ontstaan.

Denk eens aan het effect van simpele uitspraken als: Meisjes kunnen niet voetballen, als jongen ga je niet op dansles, met een lage opleiding kun je nooit veel geld gaan verdienen etc.

Niet iedereen is in staat vooroordelen naast zich neer te leggen. Met als gevolg dat de ander gevoed wordt met negatieve gedachten als "dat kan ik toch niet, want….", "dit is niets voor mij, want…" etc.

En DAT vind ik zo ontzettend jammer!

Denk er maar eens even over na hoezeer je iemand kunt beperken door vooroordelen, maar ook door iemand een “label” op te plakken of in een hokje te plaatsen.

Beperk een ander niet hierdoor en geef ze de mogelijkheid om te kiezen voor het leven dat zij willen, voor datgene dat voor hen belangrijk is of wat zij willen bereiken.

Ik geloof heilig in de uitspraak van Disney:

"If you can dream it, you can do it"

Ik zou graag willen dat we elkaar zoveel mogelijk met een niet bevooroordeelde blik benaderen en kijken naar wie de andere persoon eigenlijk echt is. Dit is niet gemakkelijk en betekent ook niet dat je iedereen aardig zult vinden, maar in elk geval zorgt het voor minder negatieve gedachten, niet alleen bij jezelf maar ook bij een ander.

En tegen diegene die in beperkingen denken zou ik willen zeggen: Start direct met het zoeken naar de mogelijkheden, kijk naar wat je kunt, probeer nieuwe dingen uit, leer vallen en opstaan en maak jouw droomleven waar!