"He who has a WHY to live can bear almost any HOW." – Friedrich Nietzsche

Druk zijn = het nieuwe roken?!

Door: Heidi van Kampen -


Ja, ik beken het eerlijk, ik ben ook verslaafd. Aan roken? Nee, aan druk zijn!

Want stel je voor dat ik niet “druk” ben?

  • Ben ik dan nog wel echt belangrijk?
  • Hoor ik er dan nog wel bij?
  • Mis ik dan geen dingen in het leven?
  • Ben ik dan niet lui?
  • Voeg ik dan eigenlijk wel waarde toe?
  • Leef ik dan eigenlijk wel echt?

Een paar jaar geleden had ik het geeneens in de gaten….
Wanneer iemand me vroeg hoe het met me ging? Standaard antwoord: “Druk”!

Vrienden van me grapte er weleens over: “Jij hebt het ALTIJD druk!”.

Maar begin dit jaar “stopte” ik met “druk” zijn, althans dat dacht ik.

Ik stopte met mijn ICT gerelateerde werkzaamheden en creëerde zo een “lege bladzijde” voor mezelf. Ik wilde verder gaan ontdekken wat nu echt belangrijk voor mij was en hoe ik mijn leven verder wilde gaan invullen.

Ik had even geen “druk” meer van buitenaf. Toch?

Dat bleek even iets anders te gaan dan vooraf gedacht!

Wat verwachten anderen?

Ook nu kreeg ik nog regelmatig de vraag “hoe gaat het?”. Ai, ik kon toch niet zeggen dat ik maar een beetje aan het niksen was? Nee, dat kon echt niet! Men verwacht natuurlijk dat ik kei hard bezig ben met het opzetten van mijn nieuwe bedrijfsactiviteiten…en dat was ik ook!

Maar, ik was eigenlijk ook best heel moe van al de energie die ik in de periode hiervoor gegeven had, ik was nog aan het onderzoeken wat ik precies wilde gaan doen en had vaak ook heel erg de behoefte om eens helemaal geen bal te doen. Maar nee, nee dat kon echt niet.

Dus, nee, ik had het nog steeds “druk”. Stilzitten en niks doen was geen optie en zeggen dat ik het “druk” heb en het niet zijn ook niet, dus…ik ging door…met “druk” zijn.

Wat verwacht ik zelf?

Sowieso, “niks” doen is toch niets voor mij? Ik ben me zo bewust van het feit dat ik (voor zover ik “zeker weet”) maar één leven heb, dat ik hier graag zoveel mogelijk uit wil halen. Dus alle tijd (het kostbaarste wat je kunt bezitten?) moet zo effectief en efficiënt mogelijk besteed worden. Geen wonder natuurlijk dat ik lange tijd in de ICT gezeten heb!

Slapen, stilzitten, niks doen…nee ik ga liever “gewoon” iets nuttigs doen. Jeetje ja, slapen…waarom lijk ik hier toch zoveel meer behoefte aan te hebben dan anderen? Wanneer ik niet aan mijn 8 uur slaap kom, dan gaat mijn lichaam protesteren en presteer ik helemaal niet meer goed. Echt effectief kun je dat niet noemen, dus dat compromis moet ik dan toch maar met mezelf maken. Maar pas op, wanneer ik wakker ben, dan gaat het gas er weer op!

De oplossing is ERBIJ(na)?

Iedereen die dit leest voelt het vast al wel aankomen. We weten het allemaal, alsmaar door blijven gaan en bezig zijn, dat houd je toch niet vol!?

Ho ho, wacht even…sorry hoor, maar mag ik je even onderbreken? Wat doe JIJ dan?!?!

We weten het allemaal, continu doorgaan en “druk” zijn gaat op een gegeven moment niet meer goed. De “druk” wordt letterlijk te hoog en dan “vliegt de deksel van de pan”. Steeds meer mensen krijgen een burn-out, depressie is volksziekte nr. 1 en er is ook een toename van suïcides (zelfs onder jongeren)…dat is wat er momenteel gebeurd.

De oplossing lijken we allemaal wel te weten: “minder druk, meer rust”. Maar daar blijft tegenover staan dat anderen en wijzelf van onszelf van alles “verwachten” en “moeten”. Ja, en nu ook nog “meer rust”. Dus komt er nog iets op ons “todo” lijstje erbij: tijd nemen om te ontspannen.

Ja, je leest het goed: ERBIJ!

Wat een %$#!@ verslaving!

Ik uit me misschien wat agressief, maar dit is wellicht vooral ook bedoeld om mijzelf eens ernstig toe te spreken. Ik “verwacht” namelijk inderdaad van alles van mijzelf en meen(de) dat anderen ook van alles van mij “verwachten”, o.a. dat ik het “druk” heb (want alleen dan hoor je erbij toch?).

Gelukkig is de invloed van wat anderen lijken te “verwachten” van mij, bij mij al een heel stuk minder geworden. Deels doordat ik daar hard aan werk en gewerkt heb, maar ik denk ook dat de “leeftijd” daar een rol in speelt. Maar goed, dat is een ander verhaal.

Het blijft een feit: ik “verwacht” zelf nogal veel van mezelf. Ik wil een succes van mijn bedrijf maken, mijn huis opgeruimd en onderhouden, sporten, nieuwe dingen leren, op vakantie gaan, tijd met vrienden doorbrengen, een fijne echtgenote zijn, gezond leven, er toe doen in deze wereld etc. etc.

Je zult vast jouw eigen lijst van “verwachtingen” hebben. En daarbij, net als ik, een nog grotere lijst van dingen die je denkt daarvoor te “moeten” doen. Al met al…jij en ik blijven het “druk” houden.

Moet ik dan maar stoppen en helemaal niets meer te doen? Moet ik minder van mezelf “verwachten”? Moet ik dingen van mijn “todo” lijst af gaan halen en invullen met “meer rust”? Moet ik nog effectiever of efficiënter met mijn tijd omgaan om zo tijd voor “rust” te maken?

Geloof me, ik heb in de afgelopen jaren al héél véél dingen geleerd en geprobeerd op gebied van time- en energiemanagement, ontspanningsmethodes enzovoort. Én hier zaten hele goede tips en adviezen bij die me zeker heel veel gebracht hebben.

Maar (je voelde de “maar” al aankomen), géén 1 hiervan was de “magische sleutel”.

Nog steeds zit ik hier met mijn “verslaving”. Mijn verslaving om alsmaar “druk” te willen zijn. Continu iets te “moeten” doen. Hoe kom ik hiervan af?

Het grote “WAAROM”!

Ik besluit even “afstand” te nemen en vraag mezelf af:  “Hoe kom je eigenlijk van een verslaving af?”.

 Ik heb dan gelukkig geen persoonlijke ervaring met de “bekende” verslavingen zoals roken, drugs of alcohol, maar ik weet wel van anderen dat dit een enorm lastige opgave is. Je wilt een verandering doorvoeren in een gewoonte in je leven en deze gewoonte zit ook nog eens als “verankerd” in je lijf.

Ha, maar daar heb ik wél ervaring mee! Ervaring met het doorvoeren van veranderingen in het leven en ook dié kunnen op zichzelf al enorm lastig zijn!

Hoe doe ik dat ook alweer? Een verandering doorvoeren?

Ik ga dan terug naar de basis. Wat wil ik nu eigenlijk echt? Wat vind ik nu écht belangrijk? Waarom wil ik zo graag van deze “verslaving” af, ofwel deze verandering doorvoeren?

Allerlei antwoorden komen in mijn hoofd naar boven. Ik blijf mezelf een aantal keren “waarom” vragen. Mijn eindantwoord verschilt denk ik niet veel van het antwoord van menig ander: “Ik wil me eigenlijk alleen maar gelukkig voelen.”

Dit klinkt zo simpel, zo eenvoudig, bijna te gemakkelijk! Maar is dat niet hoe we ons allemaal willen voelen? En natuurlijk weet ik best wel dat je je nooit “fulltime” gelukkig kunt voelen. Er is geen zwart zonder wit, dus ook geen geluk zonder lijden.

Maar wat is dat dan “gelukkig voelen”?

Op naar het resultaat!

Dit in eerste instantie zo eenvoudig antwoord, blijkt heel veel meer in zich te hebben. Zoals elk mens een uniek individu is, zo is voor elk mens ook de definitie van “geluk” geheel uniek en daarmee dus ook de invulling hiervan in het leven!

Er is dus eigenlijk geen één “magisch antwoord” en ook geen “magische weg” die bewandelt kan worden.

Maar goed, blijkbaar is het te bereiken resultaat wel duidelijk (althans voor mij).

Dus, vraag ik mezelf af, HOE DOE ik dat eigenlijk nu “me gelukkig voelen”? Word ik gelukkig van al die dingen die ik van mezelf “verwacht”, van de dingen die ik denk te “moeten”, de “druk” die ik mezelf opleg?

Het antwoord op de laatste vraag is ook weer zowel eenvoudig als complex en uniek. Als ik kritisch kijk naar wat ik DOE, dan is mijn antwoord (misschien verrassend?): “Soms wel en soms niet”.

Wat als ik me nu eens beter ga richten op dat resultaat dat ik wil behalen? Wat als ik me bij alles wat ik doe eens wat dieper afvraag “draagt dit (in)direct bij aan het behalen van mijn resultaat?”.

Durf ik écht mezelf vaker te confronteren met de vraag: “Geeft dit mij (in)direct een gelukkig gevoel? Of doe ik dit eigenlijk omdat ik denk (alleen) een ander “gelukkig” te maken?”

Misschien wordt de oplossing dan geen “time” of “energie”, maar meer iets van “geluk management”?

Eerlijk durven zijn - Bewust worden - Ver-Anderen!

Misschien dat deze blog wel meer vragen oproept dan antwoorden geeft. Wanneer ik dit zelf zo aan het schrijven ben, stel ik mezelf allerlei vragen, ik hoor mezelf kritisch zijn en bedenk me dat ik eigenlijk nog zoveel meer dingen uit wil werken. Ik vermoed dat ik wel een boek zou kunnen schrijven, maar laat het even hierbij.

Mijn doel met deze blog is ook niet om jou een exacte oplossing te bieden, maar om jou aan het denken te zetten over jouw “drukke” leven. En dan voornamelijk wanneer je dit als “te druk” ervaart, want uiteindelijk zijn we allemaal unieke personen en zou het best zo kunnen zijn dat jij écht gelukkig bent met jouw “drukte”!

Maar wil jij, net als ik, van je “te druk zijn” verslaving af, dan start dit proces, net als elke verandering, met bewustwording.

En bewustwording start met eerlijk naar jezelf te kijken, naar jouw waarden en overtuigingen en dit “ver” van die van “anderen”.